یکشنبه دوازدهم دی ۱۴۰۰ | 18:51 | عبدالعلی نوروزی تبریزی نژاد - ای رفته به سفرچشمم مانده به در بازامن بی تاب توامجانم بار دگر بازارام توام آرام توام یاراتو آمدی و بردی دل ماراآرام آرام نشست بر دلم غبار تنهاییدر خوابم دیدمت با خودم کنار دریاییسهمم از رفتنت از غمت گریه و بیداریستبا یادت هر نفس در دلم حسرت دیداریستحسرت دیداریستمنم و هرشب هوای دیدنترفته ای اما ادامه میدمتمنم و یاد تو یک شب مهتابیبرده ای عشقم مرا ز خاطرتبیا و بسپار مرا به خاطرتچه کنم با این شبای بی تابیآرام آرام نشست بر دلم غبار تنهاییدر خوابم دیدمت با خودم کنار دریاییسهمم از رفتنت از غمت گریه و بیداریستبا یادت هر نفس در دلم حسرت دیداریستحسرت دیداریست

پنجشنبه شانزدهم دی ۱۴۰۰ | 9:39 | عبدالعلی نوروزی تبریزی نژاد -

پنجشنبه بیست و سوم دی ۱۴۰۰ | 12:8 | عبدالعلی نوروزی تبریزی نژاد - سلام چند ماه پیش بود که برای دیدنت آمدم  و گفتم که پدر مریض است و دچار مشکل است  و تو قول دادی که بزودی تماسی بگیری  و نگرفتی  دیروز دوباره به دیدنت آمدم و زنگ زدم و جوابی ندادی  .امروز این متن را مینویسم تا به یادگار بماند که من به شما احترام کردم و شما جوابی ندادی  به یاد داشته باش که اگر پدر بمیرد و تو حتی ندیده باشی پدر را  ، مقصر فقط خودت هستی و نه هیچ کس و حق هیچ اعتراضی هم ندارید .به یاد داشته باش که آمدم سراغتان ولی توجهی نکردی . به پدرم گفتم منتظرش نباش که نمیاید  بعد از مرگ پدر هیچ وقت نیا که آمدنت دیگر فایده ای ندارد  به پدر گفتم فراموشش کن چون فراموشت کرده است   بدرود  

روزگاری رفقایی داشتم

و چقدر دلم برایشان تنگ شده

کاش میدانستن چشم انتظار پیامشان هستم

هر چند که پیام های مرا پاسخی نمیدهند

و چقدر زمان برای رفاقت گذشت

دوستان قدیمی آدم فرلموش نمیکنند. پیام میدهند ، چون دوستان نگران هم میشوند. من منتظرم که پیامی بدید. دوستان هم رها نمیکنند

قانون رفاقت به من آموخته مواظب رفقام باشم در هر کجا و هر زمان مواظبشون باشم

اما دریغ از رفتار رفقای عزیز

نمیدونند که من دلم براشون تنگ میشه پس چه بهتر که زودتر سراغی بگیرند قبل از آنکه واقعا دیر شود

جسارت در زدن را داریم ولی در باز نمیشه

میترسم از آن روز نبینم رخ او را ای داد اگر بگذرد این فرصت کوتاه روزها یکی از پی هم زود گذشتند افسوس که من پشت در خانه نشستم مرگ آمد و اطراف مرا درنوردید من منتظر دیدن روی تو نشستم این رسم زمانه است که همسر بگرفتم اما تو چرا دست مرا قطع نمودی حقی که خدا گردن آدم نهاده باید که به رسم ادب هم جوری ادا شه من معطرفم حق خودم را گرفتم سهم خودم از این همه دنیا گرفتم اما تو چرا پای مرا زود شکستی با چوب بزر

نمیدانم چرا روزها زود میگذره

انگار شب هم با غم سنگین میگذره

چرا شبها ستاره رونق نداره

بجای آن ابری تیره بر سرم جریان داره

نمیدانم آسمان روشن خوش کی میرسه

ولی اینجا نشستم تا که شب هم بگذره

*یا مقلب القلوب و الابصار یا مدبرالیل و النهار یا محول الحول و الاحوال حول حالنا الی احسن الحال*

حلول سال نو و بهار پرطراوت را که نشانه قدرت لایزال الهی و تجدید حیات طبیعت است را به شما تبریک و تهنیت عرض کرده و سالی سرشار از برکت و معنویت را از درگاه خداوند سبحان برای شما مسئلت دارم.

سال تحویل شد و من همچنان منتظر دوستانم که سراغی بگیرند البته اگر فراموش نکردند

دلخوشی من به دیدن پیامتان هست . پس اون گوشی رو بردار و پیامی به من بده شمارمم که هست ... منتظرم